Persoonlijke ontwikkeling

“Als het echt stil is, wordt veel, zo niet alles, ervaarbaar” – Irani

Deze zin gaf ik vaak mee met de yoga en meditatielessen die ik jarenlang verzorgde. Het is niet een doodse stilte, want die is soms ook beangstigend, het is juist de rijke stilte waarin je alles zonder iets te hoeven kunt ervaren.

Niet zo heel makkelijk, overigens! Waar het een dodelijk eenvoudig advies is, word ik zelf toch regelmatig meegesleept in ideeën, gedachten, belemmerende én helpende overtuigingen, pijn en verdriet en ook in geluk.

Want we kunnen onszelf zowel in pijn als in vreugde verliezen. Helemaal niet zoveel mis met uitzinnige blijdschap, maar als je jezelf daarmee begint te identificeren, dan wil dat ook wel eens in de weg gaan zitten.

Vanwege mijn aandoening komt ook het thema ‘gewicht’ weer op de agenda. Niet dat dat er ooit vanaf is geweest,…al zolang ik mij kan herinneren is gewicht een gevecht geweest. Sinds ik geadopteerd werd en een tamelijk gezond gewicht had (4 kg met 7 maanden), niet vermagerd of ondervoed was, werd ik al een dikkertje genoemd. Dat dat een gezellig fenomeen was, leerde ik jaren later pas kennen, toen onze kinderen, die eerder ondergewicht hadden, ook lekkere dikkerds werden genoemd.

Toen ik 2 werd was ik echt heel dik, de westerse ‘formula’ van babymelk was voor een lactose-intolerante Aziaat niet al te gezond. Geen enkel verwijt overigens, maar ik vermoed wel dat het iets getriggerd heeft in mijn lijf. Op de dansacademie woog ik 42 kg op mijn 15e en dat was echt te zwaar. Toen ik 19 was besloot ik dat ik ging stoppen met eten, daar was ik toen goed in, tot ik 38 kg woog, geen energie meer had en opgebrand was…

Hoe zo’n thema mij dan ook in beslag kan nemen, want ik kan er zo nog een heleboel over schrijven…een boek vol denk ik. En dat in beslag nemen vraagt ook om aandachtig stil zijn, naar binnen gaan en echt voelen wat er nu is. Waar ik mij ooit aan verbonden ben, hoe ik mij ben gaan identificeren met ‘dik’, ‘lelijk’ en ‘inferieur’ én hoe dat eigenlijk niets te maken heeft met wie ik ben. Dat heeft het eigenlijk nooit.

Stil zijn helpt, het brengt helderheid, mildheid en oprechtheid.

Zin om mee te doen met 10 dagen stilte?

Iedere dag een meditatie, die je op elk moment kan doen. Die je meeneemt naar binnen, naar jouw verhalen, om te onderzoeken welke verhalen je nog dienen en welke je mag uitwuiven!

Via de knop hieronder kun je meedoen! Je mag kiezen wat je wilt doneren met een minimum van €5,99 voor de hele reeks.

Ja, ik doe graag mee met 10 dagen stilte

De afgelopen periode heb ik, ondanks ‘social distancing’, heel veel mensen gesproken: familie, vrienden, collega’s, klanten, opdrachtgevers en medestudenten (wie mij goed kent weet dat ik niet zonder opleidingen kan).

Bijna iedereen kampt met dezelfde dilemma’s en gedachten:

• “Het duurt nu wel erg lang, het wordt steeds zwaarder.”
• “Ik vind het moeilijk om werk en thuis gescheiden te houden, ik voel de verplichting om ook ’s avonds te reageren op email en sms-berichten.”
• “Omdat er zo weinig zeker is in deze nieuwe situatie, merk ik dat ik langzaam steeds somberdere gedachten krijg.”
• “Online werken kost mij veel meer moeite dan fysiek ontmoeten, mijn werkdagen zijn veel zwaarder.”
• “Combineren van de zorg voor (kleine) kinderen en werk valt me zwaar.”

Ook collega’s vinden het best lastig om te zien dat klanten het nu zoveel zwaarder hebben, dat geldt helemaal voor klanten die nog in een herstelfase bij of na ziekte zitten.

Niet dat we hier alle ‘wijsheid in pacht’ hebben, maar we delen heel graag wat ons helpt!

1. Natuur en buiten: ook al mogen we heel veel niet, het kan heel fijn zijn om toch de natuur in te gaan. Heb je een buitenplekje (balkon of tuin)? Loop dan wat vaker eens naar buiten en adem een paar keer in en uit. Dan breng je je zenuwstelsel weer even tot rust (van sympathisch naar parasympathisch) en kun je erna met iets meer energie door met je bezigheden. Als je het geluk hebt dat je vlakbij een natuurgebied werkt is het fijn om heel vroeg naar buiten te gaan. Liefst net na zonsopgang, zo wordt je lichaam weer wakker gemaakt, begin je vitamine D te produceren en gaan alle goede hormonen hun werk doen. Geniet van het groen om je heen en voel de wind en regen op je gezicht als je besluit om met minder goed weer buiten te zijn.
2. Voeding: in deze periode hoor ik dat veel mensen aankomen. Wat mij enorm helpt is intermittent vasten (IF). Dat betekent dat ik pas mijn ontbijt ga eten als ik echt zin in eten krijg. Na maanden rustig te hebben voorbereid eet ik zelf nu echt pas laat op de dag. Het is wel belangrijk dat je dit rustig aanpakt. Een goed programma of een begeleider daarbij zoeken is wel belangrijk. Ook is het belangrijk dat je bij gezondheidsklachten je arts vraagt of dit wel past voor je. Gezien de huidige medische situatie, zal het misschien minder makkelijk zijn om medisch advies te vragen. In dat geval zou je kunnen minderen met je suikerinname. Dat helpt al heel veel. Groene groentes zijn altijd gezond en leveren tal van mineralen en vitamines op die je immuunsysteem ondersteunen.
3. Bewegen: voor veel mensen is bewegen een uitdaging geworden. De sportscholen zijn gesloten en mijn hardlooptraining voor beginners die eind maart van start zou gaan is uitgesteld. Wist je dat krachttraining heel veel energie vrijmaakt? Voor heel veel bewegingen is het enige dat je nodig hebt: je eigen lichaam en een plek in huis waar je rustig je gang kunt gaan. Zelf vind ik Tabata muziek een leuke en opzwepende manier om met interval training bezig te zijn. Op Spotify en YouTube vind je veel muziek en playlists in verschillende muziekstijlen. Een leuke Squad challenge vind je hier. 
4. Ontspannen: gun jezelf tijd om een fijn boek te lezen, te knuffelen met huisgenoten als je het geluk hebt om met meer mensen in huis te wonen, je favoriete serie te kijken, te tuinieren, lang te bellen met iemand die je lang niet meer gesproken hebt, te mediteren of te dansen. Het helpt misschien ook om iets nieuws op te starten. Zelf ben ik altijd graag bezig met opleidingen: dat helpt mij ontspannen.
5. Slapen: onderschat de kwaliteit van je slaap niet. Het is heerlijk om met het ritme van de natuur de dag af te sluiten. Als de zon ondergaat en de schemering intreedt kun je ook alle intensieve activiteiten stoppen. Schermpjes afzetten of een bril opzetten die blauw licht filtert. Een kamillethee of andere kruideninfusie drinken en niet meer eten na 20.00 uur (of na je avondeten niet meer eten). Op die manier is ook je spijsvertering rustiger als je naar bed gaat. Als je magnesiumsupplementen gebruikt, dan kun je eens kijken hoe je slaapkwaliteit is als je deze vlak voor het slapen gaat inneemt. Een donkere kamer met een lagere temperatuur werkt het beste. Frisse lucht en voldoende zuurstof zijn belangrijk.

Wat mij ook erg helpt is mij omringen met mensen die positief realistisch zijn ingesteld, gelijkgestemden. En dat betekent niet dat alles altijd alleen maar leuk moet zijn, helemaal niet. Wat het wel betekent is dat je je gesteund voelt door gelijkgestemden en je met hen over van alles en nog wat kunt praten zonder je beoordeeld of veroordeeld te voelen.

En plezier! Dat helpt mij ook! Plonzen in het water op de steiger om de hoek…spelen en genieten van wat er wel voorhanden is. Ondanks het verdriet van zieke familieleden of vrienden, de onzekerheid en de eenzaamheid. Het is een moeilijke tijd en het helpt als we elkaar weten te steunen en/ of te inspireren. Ik hoop dat dit een beetje mag helpen.

Irani